پایش رشد کودک؛ راهنمای جامع بررسی رشد جسمی، حرکتی و ذهنی کودکان
رشد کودک یکی از مهم‌ترین موضوعاتی است که والدین در سال‌های نخست زندگی فرزند خود با آن روبه‌رو می‌شوند. هر کودک مسیر رشد ویژه‌ای دارد و مهارت‌های جدید را با سرعت متفاوتی یاد می‌گیرد؛ بااین‌حال، آگاهی از مراحل رشد و توجه به تغییرات جسمی، حرکتی، شناختی و اجتماعی کودک می‌تواند به والدین کمک کند تا نیازهای فرزند خود را بهتر بشناسند. در این میان، پایش رشد کودک نقش مهمی در شناسایی زودهنگام تأخیرهای احتمالی و فراهم‌کردن شرایط مناسب برای رشد و یادگیری او دارد.
پایش رشد کودک تنها به اندازه‌گیری قد و وزن محدود نمی‌شود، بلکه مجموعه‌ای از بررسی‌های منظم را در بر می‌گیرد که وضعیت رشد جسمی، کسب مهارت‌های حرکتی، برقراری ارتباط، تعامل با دیگران و توانایی‌های شناختی کودک را ارزیابی می‌کنند. این فرایند به خانواده‌ها و متخصصان کمک می‌کند تا در صورت مشاهده نشانه‌های نگران‌کننده، اقدامات لازم را در زمان مناسب انجام دهند.
اهمیت پایش رشد کودک برای همه کودکان قابل توجه است؛ اما در مورد کودکانی که با معلولیت، مشکلات حرکتی یا تفاوت‌های رشدی مواجه هستند، توجه مستمر به نیازهای فردی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. شناسایی توانایی‌ها و چالش‌های هر کودک می‌تواند زمینه برنامه‌ریزی بهتر برای مراقبت، آموزش و توانبخشی را فراهم کند.
پایش رشد کودک چیست و چرا اهمیت دارد؟
پایش رشد کودک فرایندی مستمر برای بررسی تغییرات و پیشرفت‌های کودک در مراحل مختلف زندگی است. در این فرایند، وضعیت رشد جسمانی و نحوه کسب مهارت‌های متناسب با سن و شرایط کودک بررسی می‌شود تا مشخص شود آیا روند رشد او نیازمند توجه بیشتر یا ارزیابی تخصصی است یا خیر.
برای مثال، بررسی افزایش قد و وزن، کنترل حرکات بدن، توانایی نشستن و راه رفتن، استفاده از دست‌ها برای گرفتن اشیا، واکنش به صداها، برقراری ارتباط و تعامل اجتماعی می‌تواند بخشی از ارزیابی رشد کودک باشد.
نکته مهم این است که پایش رشد کودک با تشخیص قطعی یک اختلال تفاوت دارد. مشاهده یک نشانه به‌تنهایی به معنای وجود مشکل رشدی نیست. در عوض، پایش به شناسایی تغییرات، بررسی روند پیشرفت و مشخص‌کردن زمان مناسب برای ارزیابی دقیق‌تر کمک می‌کند.
این فرایند همچنین به والدین فرصت می‌دهد تا درباره رفتارها، مهارت‌ها و نیازهای فرزند خود اطلاعات بیشتری به دست آورند و در صورت لزوم از راهنمایی پزشک، کاردرمانگر، گفتاردرمانگر یا سایر متخصصان مرتبط استفاده کنند.
چه جنبه‌هایی از رشد کودک باید بررسی شود؟
برای اینکه پایش رشد کودک تصویری دقیق‌تر از وضعیت کودک ارائه دهد، لازم است جنبه‌های مختلف رشد در کنار یکدیگر بررسی شوند. رشد کودک تنها در یک زمینه اتفاق نمی‌افتد و پیشرفت در هر حوزه می‌تواند با سایر مهارت‌ها ارتباط داشته باشد.
رشد جسمی و وضعیت سلامت کودک
رشد جسمی یکی از بخش‌های اصلی پایش رشد کودک است. بررسی قد، وزن و روند تغییرات آن‌ها می‌تواند اطلاعات مهمی درباره وضعیت رشد و سلامت عمومی کودک ارائه دهد. این اندازه‌گیری‌ها معمولاً با توجه به سن، جنسیت، سابقه پزشکی و نمودارهای رشد مناسب تفسیر می‌شوند.
البته یک اندازه‌گیری به‌تنهایی تصویر کاملی از وضعیت کودک ارائه نمی‌کند. آنچه اهمیت دارد، بررسی روند تغییرات در طول زمان و توجه به شرایط فردی کودک است.
تغذیه مناسب، خواب کافی، فعالیت بدنی متناسب با توانایی کودک و مراقبت‌های بهداشتی از عواملی هستند که می‌توانند بر رشد جسمی تأثیر بگذارند. در صورت مشاهده تغییرات غیرمنتظره در روند رشد، بهتر است خانواده با پزشک مشورت کند.
رشد حرکتی و توانایی انجام فعالیت‌های روزمره
رشد حرکتی به توانایی کودک برای کنترل بدن، حفظ تعادل و انجام حرکات مختلف مربوط می‌شود. مهارت‌هایی مانند کنترل سر، غلت‌زدن، نشستن، چهار دست‌وپا رفتن، ایستادن و راه رفتن در دسته مهارت‌های حرکتی درشت قرار می‌گیرند.
در مقابل، گرفتن اسباب‌بازی، استفاده از انگشتان، برداشتن اشیای کوچک و هماهنگی چشم و دست از جمله مهارت‌های حرکتی ظریف هستند.
پایش رشد کودک در این حوزه کمک می‌کند تا روند یادگیری حرکات و استقلال کودک در انجام فعالیت‌های روزمره بهتر شناخته شود. اگر کودک در انجام برخی مهارت‌ها با دشواری مواجه باشد، بررسی شرایط او توسط متخصص می‌تواند به شناسایی نیازهای حمایتی و انتخاب تمرین‌های مناسب کمک کند.
رشد گفتار، زبان و ارتباط
توانایی برقراری ارتباط یکی دیگر از بخش‌های مهم رشد کودک است. این توانایی فقط به صحبت‌کردن محدود نمی‌شود، بلکه شامل توجه به صداها، استفاده از حالت چهره، اشاره‌کردن، درک کلمات، پاسخ‌دادن به دیگران و بیان خواسته‌ها نیز می‌شود.
برخی کودکان ممکن است در درک زبان یا بیان کلمات به حمایت بیشتری نیاز داشته باشند. در چنین شرایطی، توجه به شیوه‌های مختلف ارتباطی کودک اهمیت دارد؛ زیرا ارتباط می‌تواند از طریق کلمات، اشاره‌ها، تصاویر یا ابزارهای ارتباطی جایگزین نیز شکل بگیرد.
اگر والدین درباره روند رشد گفتار یا درک زبان کودک نگرانی دارند، ارزیابی تخصصی می‌تواند به روشن‌شدن وضعیت و تعیین راهکارهای مناسب کمک کند.
رشد شناختی و توانایی یادگیری
رشد شناختی به فرایندهایی مانند توجه، حافظه، حل مسئله، یادگیری و درک محیط اطراف مربوط می‌شود. کودک در جریان بازی، مشاهده، تجربه‌کردن و تعامل با دیگران بسیاری از مهارت‌های شناختی خود را توسعه می‌دهد.
پایش رشد کودک در این بخش می‌تواند شامل مشاهده نحوه واکنش کودک به محرک‌های محیطی، علاقه او به کشف اشیا، توانایی دنبال‌کردن فعالیت‌ها و شیوه یادگیری مهارت‌های تازه باشد.
مهم است که توانایی‌های شناختی کودک با توجه به شرایط فردی او بررسی شوند. تفاوت در شیوه یادگیری الزاماً به معنای ناتوانی نیست و ممکن است کودک برای نشان‌دادن توانایی‌های خود به زمان، محیط یا روش آموزشی متفاوتی نیاز داشته باشد.
رشد اجتماعی و عاطفی
رشد اجتماعی و عاطفی به نحوه برقراری ارتباط با دیگران، بیان احساسات، شکل‌گیری دلبستگی، واکنش به موقعیت‌های جدید و مشارکت در فعالیت‌های مشترک مربوط می‌شود.
کودک در محیط خانواده و از طریق بازی و تعامل روزمره، به‌تدریج مهارت‌های اجتماعی و عاطفی را یاد می‌گیرد. توجه به واکنش‌های کودک، نحوه ابراز نیازها و میزان مشارکت او در فعالیت‌های متناسب با توانایی‌هایش، اطلاعات ارزشمندی درباره روند رشد او فراهم می‌کند.
حمایت عاطفی، ایجاد احساس امنیت و فراهم‌کردن فرصت تعامل با دیگران می‌تواند به تقویت این مهارت‌ها کمک کند.
پایش رشد کودک در سنین مختلف چگونه انجام می‌شود؟
نیازهای رشدی کودک با افزایش سن تغییر می‌کنند. به همین دلیل، پایش رشد کودک باید متناسب با مرحله زندگی، شرایط سلامت و توانایی‌های فردی او انجام شود. بررسی‌های دوره‌ای به والدین کمک می‌کند تا تغییرات را در طول زمان دنبال کنند و اطلاعات دقیق‌تری درباره روند رشد فرزند خود در اختیار متخصصان قرار دهند.
در دوران نوزادی و سال‌های نخست زندگی، توجه به رشد جسمی، کنترل سر، واکنش به صداها، ارتباط چشمی، حرکات اندام‌ها و کسب مهارت‌های اولیه اهمیت دارد. با بزرگ‌تر شدن کودک، مهارت‌های ارتباطی، بازی، حل مسئله، استقلال در فعالیت‌های روزمره و تعامل اجتماعی نیز مورد توجه قرار می‌گیرند.
نمودارهای رشد می‌توانند برای بررسی روند قد، وزن و سایر شاخص‌های مناسب با سن کودک استفاده شوند. سازمان جهانی بهداشت نیز استانداردهایی برای ارزیابی رشد جسمی و برخی مهارت‌های حرکتی کودکان ارائه کرده است. بااین‌حال، تفسیر این اطلاعات باید با توجه به وضعیت کلی کودک و نظر متخصص انجام شود.
نکته مهم این است که پایش رشد کودک نباید تنها به مراجعه هنگام بروز مشکل محدود شود. پیگیری منظم و متناسب با شرایط هر کودک، فرصت مناسبی برای بررسی روند رشد و دریافت راهنمایی‌های لازم فراهم می‌کند.
چه نشانه‌هایی در پایش رشد کودک نیازمند توجه بیشتر هستند؟
کودکان با سرعت یکسانی رشد نمی‌کنند و تفاوت‌های فردی در یادگیری مهارت‌ها طبیعی است. بااین‌حال، برخی نشانه‌ها ممکن است نشان دهند که کودک به بررسی دقیق‌تری نیاز دارد.
از جمله این نشانه‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
-
توقف یا کاهش محسوس پیشرفت کودک در مهارت‌هایی که پیش‌تر کسب کرده است.
-
از دست دادن مهارت‌های قبلی، مانند توانایی حرکتی یا ارتباطی.
-
دشواری قابل توجه در کنترل حرکات بدن یا انجام فعالیت‌های متناسب با سن.
-
نگرانی مداوم درباره رشد گفتار، درک زبان یا برقراری ارتباط.
-
تغییرات غیرمنتظره در روند افزایش قد یا وزن.
-
واکنش‌های نگران‌کننده به صداها، محرک‌های دیداری یا محیط اطراف.
-
دشواری در انجام فعالیت‌های روزمره که با گذشت زمان برطرف نمی‌شود.
وجود هر یک از این نشانه‌ها لزوماً به معنای ابتلای کودک به اختلال رشدی نیست؛ اما نادیده گرفتن نگرانی‌های مداوم نیز توصیه نمی‌شود. به‌ویژه از دست دادن مهارت‌هایی که کودک قبلاً به دست آورده است، نیازمند ارزیابی پزشکی سریع است.
پایش رشد کودک زمانی بیشترین فایده را دارد که مشاهده‌های خانواده جدی گرفته شوند و در صورت نیاز، کودک برای بررسی تخصصی ارجاع داده شود.
نقش تشخیص زودهنگام در رشد و توانمندسازی کودکان
تشخیص زودهنگام مشکلات احتمالی رشد می‌تواند به خانواده کمک کند تا نیازهای کودک را بهتر بشناسد و برای دریافت خدمات مناسب اقدام کند. هرچه شناخت دقیق‌تری از توانایی‌ها و چالش‌های کودک وجود داشته باشد، امکان برنامه‌ریزی هدفمند برای حمایت از او نیز بیشتر خواهد بود.
برای نمونه، اگر کودکی در مهارت‌های حرکتی به حمایت بیشتری نیاز داشته باشد، ارزیابی کاردرمانی می‌تواند به بررسی توانایی‌های حرکتی، هماهنگی بدن و عملکرد او در فعالیت‌های روزمره کمک کند. در صورت وجود نگرانی درباره گفتار و زبان نیز گفتاردرمانی ممکن است بخشی از برنامه حمایتی کودک باشد.
در برخی شرایط، ارزیابی‌های پزشکی، بررسی شنوایی و بینایی، خدمات روان‌شناختی یا مداخلات آموزشی نیز اهمیت پیدا می‌کنند. انتخاب این خدمات به نیازهای واقعی کودک و نظر متخصصان بستگی دارد.
سازمان جهانی بهداشت بر اهمیت پایش مستمر رشد و فراهم‌کردن حمایت متناسب با نیاز کودک و خانواده تأکید دارد. هدف این رویکرد، صرفاً شناسایی مشکلات نیست؛ بلکه ایجاد فرصت برای مشارکت، یادگیری و بهبود کیفیت زندگی کودک است.
پایش رشد کودکان دارای معلولیت؛ توجه به توانایی‌ها، نه فقط محدودیت‌ها
پایش رشد کودک برای کودکانی که دارای معلولیت هستند، اهمیت ویژه‌ای دارد. این کودکان ممکن است در بعضی زمینه‌های رشدی به حمایت بیشتری نیاز داشته باشند، درحالی‌که در سایر زمینه‌ها توانایی‌های قابل توجهی از خود نشان می‌دهند.
به همین دلیل، ارزیابی رشد این کودکان باید با توجه به شرایط جسمی، شناختی، ارتباطی و عملکرد روزمره آن‌ها انجام شود. مقایسه ساده کودک با همسالان، بدون در نظر گرفتن شرایط فردی او، نمی‌تواند تصویر کاملی از توانایی‌هایش ارائه دهد.
برای مثال، ممکن است کودکی برای جابه‌جایی به وسیله کمکی نیاز داشته باشد، اما بتواند در فعالیت‌های شناختی، برقراری ارتباط یا یادگیری مهارت‌های تازه پیشرفت کند. در چنین شرایطی، توجه به توانایی‌های موجود و فراهم‌کردن ابزارهای مناسب می‌تواند مشارکت او را در فعالیت‌های روزمره افزایش دهد.
پایش رشد کودک دارای معلولیت باید به پرسش‌هایی کاربردی پاسخ دهد: کودک در چه زمینه‌هایی توانمند است؟ برای انجام فعالیت‌های روزانه به چه کمکی نیاز دارد؟ کدام مهارت‌ها را می‌توان با تمرین و حمایت تقویت کرد؟ چه تغییراتی در محیط خانه یا فضای آموزشی می‌تواند استقلال او را افزایش دهد؟
پاسخ به این پرسش‌ها کمک می‌کند تا مسیر حمایت از کودک بر اساس نیازهای واقعی او تنظیم شود. چنین رویکردی می‌تواند زمینه مشارکت بیشتر کودک در خانواده، محیط آموزشی و جامعه را فراهم کند.
خانواده چه نقشی در پایش رشد کودک دارد؟
خانواده نخستین محیطی است که کودک در آن رشد می‌کند، یاد می‌گیرد و با دنیای اطراف خود ارتباط برقرار می‌کند. والدین معمولاً بیش از دیگران با رفتارها، علایق، عادت‌ها و تغییرات روزمره فرزند خود آشنا هستند. به همین دلیل، مشاهده‌های آن‌ها می‌تواند اطلاعات ارزشمندی برای پایش رشد کودک فراهم کند.
والدین می‌توانند با رعایت چند نکته ساده، روند رشد فرزند خود را بهتر دنبال کنند:
-
نتایج معاینات، اندازه‌گیری‌های رشد و ارزیابی‌های تخصصی را ثبت کنند.
-
تغییرات رفتاری و مهارت‌های تازه کودک را یادداشت کنند.
-
در صورت مشاهده نگرانی، پرسش‌های خود را برای مطرح‌کردن با متخصص آماده کنند.
-
فرصت بازی، حرکت، ارتباط و تجربه‌های متناسب با توانایی کودک را فراهم کنند.
-
از مقایسه مداوم کودک با خواهر، برادر یا همسالان خودداری کنند.
-
توصیه‌های تخصصی را در فعالیت‌های روزمره کودک به کار بگیرند.
-
در صورت نیاز، از خدمات حمایتی و توانبخشی معتبر استفاده کنند.
همچنین سلامت روان و آرامش والدین اهمیت دارد. نگرانی درباره رشد کودک ممکن است خانواده را با فشار عاطفی روبه‌رو کند. دریافت اطلاعات معتبر، گفت‌وگو با متخصصان و استفاده از حمایت اجتماعی می‌تواند به خانواده کمک کند تا با اطمینان بیشتری مسیر رشد و توانمندسازی فرزند خود را دنبال کند.
چگونه محیط خانه را برای رشد بهتر کودک آماده کنیم؟
محیط زندگی کودک می‌تواند فرصت‌های زیادی برای یادگیری و تمرین مهارت‌های مختلف فراهم کند. برای تقویت رشد کودک، همیشه به تجهیزات پیچیده یا برنامه‌های دشوار نیاز نیست. بسیاری از تجربه‌های روزمره، اگر متناسب با توانایی کودک باشند، می‌توانند به یادگیری و مشارکت او کمک کنند.
بازی‌های ساده، قصه‌خوانی، گفت‌وگو، آوازخواندن، استفاده از اسباب‌بازی‌های ایمن و مشارکت کودک در فعالیت‌های روزانه، فرصت‌هایی برای تقویت مهارت‌های ارتباطی، شناختی و حرکتی ایجاد می‌کنند.
برای کودکانی که دارای معلولیت هستند، گاهی لازم است محیط خانه متناسب با نیازهای حرکتی یا حسی آن‌ها تغییر کند. فراهم‌کردن فضای امن برای حرکت، قراردادن وسایل مورد نیاز در دسترس و استفاده از ابزارهای کمکی توصیه‌شده توسط متخصصان می‌تواند انجام فعالیت‌های روزمره را آسان‌تر کند.
در این مسیر، توجه به علاقه کودک اهمیت زیادی دارد. وقتی فعالیت‌ها با علایق و توانایی‌های او هماهنگ باشند، احتمال مشارکت و ادامه تمرین بیشتر می‌شود. البته تمرین‌های تخصصی باید بر اساس ارزیابی فردی و راهنمایی متخصص انتخاب شوند.
چرا پایش رشد کودک باید با همکاری متخصصان انجام شود؟
اطلاعاتی که خانواده از رفتار و توانایی‌های کودک به دست می‌آورد، ارزشمند است؛ اما برای تفسیر دقیق آن‌ها، در بسیاری از موارد به ارزیابی تخصصی نیاز خواهد بود.
پزشک می‌تواند وضعیت سلامت عمومی، روند رشد جسمی و نشانه‌های نیازمند بررسی بیشتر را ارزیابی کند. کاردرمانگر به بررسی عملکرد حرکتی و استقلال کودک در فعالیت‌های روزمره می‌پردازد. گفتاردرمانگر نیز در ارزیابی و حمایت از مهارت‌های ارتباطی و زبانی نقش دارد. بسته به شرایط کودک، متخصصان دیگری مانند روان‌شناس کودک، فیزیوتراپیست یا متخصص شنوایی و بینایی نیز ممکن است در فرایند ارزیابی مشارکت کنند.
همکاری میان خانواده و متخصصان باعث می‌شود اطلاعات مربوط به کودک از جنبه‌های مختلف بررسی شود و برنامه حمایتی متناسب‌تری شکل بگیرد.
نکته کلیدی این است که پایش رشد کودک جایگزین معاینه پزشکی یا ارزیابی تخصصی نیست. اگر درباره رشد جسمی، حرکتی، گفتاری یا شناختی کودک نگرانی وجود دارد، بهتر است به‌جای اتکا به چک‌لیست‌های اینترنتی یا مقایسه با دیگران، از متخصص واجد صلاحیت راهنمایی دریافت شود.
پرسش‌های متداول درباره پایش رشد کودک
پایش رشد کودک از چه زمانی باید آغاز شود؟
پایش رشد کودک از بدو تولد آغاز می‌شود و در طول دوران کودکی ادامه پیدا می‌کند. زمان‌بندی معاینات و بررسی‌های تخصصی باید متناسب با سن کودک، وضعیت سلامت و توصیه‌های پزشک تعیین شود.
آیا پایش رشد کودک فقط برای کودکان دارای مشکل رشدی است؟
خیر. پایش رشد برای همه کودکان اهمیت دارد. این فرایند به بررسی روند طبیعی رشد کمک می‌کند و در صورت وجود نشانه‌های نگران‌کننده، زمینه ارزیابی دقیق‌تر را فراهم می‌سازد.
آیا تأخیر در یک مهارت به معنای وجود اختلال رشدی است؟
خیر. کودکان با سرعت‌های متفاوتی رشد می‌کنند و یک نشانه به‌تنهایی برای تشخیص اختلال کافی نیست. بااین‌حال، اگر تأخیر ادامه‌دار باشد یا والدین درباره رشد کودک نگرانی داشته باشند، ارزیابی تخصصی توصیه می‌شود.
برای پایش رشد کودک دارای معلولیت چه نکاتی اهمیت دارد؟
در این شرایط باید وضعیت رشد با توجه به نوع نیازهای کودک، توانایی‌های فردی، شرایط سلامت و عملکرد او در زندگی روزمره بررسی شود. هدف، شناسایی نیازهای حمایتی و فراهم‌کردن فرصت‌های مناسب برای یادگیری، مشارکت و افزایش استقلال کودک است.
آیا پایش رشد کودک در خانه امکان‌پذیر است؟
والدین می‌توانند تغییرات رفتاری و مهارت‌های کودک را در خانه مشاهده و ثبت کنند؛ اما اندازه‌گیری و تفسیر شاخص‌های رشد جسمی و ارزیابی تخصصی رشد و تکامل باید توسط افراد آموزش‌دیده و با استفاده از روش‌های معتبر انجام شود.
جمع‌بندی؛ هر کودک مسیر رشد منحصربه‌فرد خود را دارد
پایش رشد کودک یکی از راه‌های مهم شناخت نیازهای جسمی، حرکتی، شناختی، زبانی و اجتماعی کودکان است. پیگیری منظم رشد، توجه به تغییرات رفتاری و مهارتی و مشورت با متخصصان می‌تواند به خانواده‌ها کمک کند تا در زمان مناسب برای حمایت از فرزند خود اقدام کنند.
در مورد کودکان دارای معلولیت نیز پایش رشد باید با نگاهی فردمحور انجام شود؛ نگاهی که علاوه بر شناسایی چالش‌ها، توانایی‌ها، علایق و ظرفیت‌های کودک را در نظر می‌گیرد. فراهم‌کردن فرصت‌های یادگیری، دسترسی به خدمات توانبخشی و حمایت مستمر خانواده می‌تواند مسیر رشد و مشارکت اجتماعی این کودکان را هموارتر کند.
رشد هر کودک داستانی متفاوت دارد. آنچه اهمیت دارد، فراهم‌کردن شرایطی است که هر کودک بتواند متناسب با توانایی‌ها و نیازهای خود یاد بگیرد، تجربه کند و گام‌به‌گام به استقلال بیشتری دست یابد.
برای آگاهی بیشتر و دریافت راهنمایی اقدام کنید
اگر درباره روند رشد فرزند خود نگرانی دارید یا می‌خواهید با راه‌های حمایت از رشد و توانمندسازی کودکان دارای معلولیت آشنا شوید، می‌توانید برای کسب اطلاعات بیشتر با انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توانیاب در ارتباط باشید.
برای دریافت اطلاعات درباره خدمات انجمن، شیوه‌های حمایت و برنامه‌های توانمندسازی کودکان، از طریق وب‌سایت انجمن یا شماره تماس آن اقدام کنید.
وب‌سایت: https://tavanyabngo.ir/
شماره تماس: ۰۲۱۶۶۹۳۵۵۳۳
درباره انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توانیاب
انجمن حمایت از کودکان و نوجوانان توانیاب با هدف حمایت از کودکان دارای معلولیت و کمک به توانمندسازی آن‌ها فعالیت می‌کند. توجه به نیازهای فردی کودکان، حمایت از خانواده‌ها و فراهم‌کردن فرصت‌های مناسب برای رشد، یادگیری و مشارکت اجتماعی، از موضوعات مهم در مسیر حمایت از این کودکان است.
آگاهی‌رسانی درباره موضوعاتی مانند پایش رشد کودک، شناسایی نیازهای رشدی و اهمیت حمایت به‌موقع می‌تواند به خانواده‌ها کمک کند تا با شناخت بیشتری برای آینده فرزندان خود برنامه‌ریزی کنند. پرداختن به این موضوعات همچنین زمینه توجه بیشتر جامعه به توانایی‌های کودکان دارای معلولیت و ضرورت فراهم‌کردن فرصت‌های برابر برای حضور و مشارکت آن‌ها را فراهم می‌کند.
نویسنده: کمال حسینی