درک صحیح از رشتهای که تصورات نادرست زیادی درباره آن وجود دارد
پرسشی که شاید پاسخ کمی طولانی داشته باشد. شنیدن نام کاردرمانی تصورهای مختلفی را برای افراد بوجود میآورد که شاید بارزترین آن تصوری مبهم و بدون نتیجهی صحیح است.
بسیاری فکر میکنند کاردرمانی رشتهای مرتبط با پیدا کردن کار و شغل است، عدهای آن را با کاردانی اشتباه میگیرند، برخی گمان میکنند کاردرمان مشکلات شغلی را درمان میکند! و بسیاری تصورات غلط دیگر که کاردرمانگرها معمولاً با آنها مواجه میشوند.
بسیاری از این تصورات غلط مرتبط با معادل فارسی است که برای این رشته انتخاب شده است. در واقع شاید نتوان معادل مناسبی جایگزین کرد که باعث بروز سوء دیدگاههایی از این دست نشود در صورتیکه این مشکلات در معادل انگلیسی آن به مقدار بسیار کمتری وجود دارد.
ارائه تعریفی دقیق از کاردرمانی کار دشواری است چرا که حیطههای مختلف و گسترهی زیادی از فعالیتها را در بر میگیرد. شاید به شکل بسیار ساده و ابتدایی بتوان کاردرمانی را اینطور تعریف کرد:
رشتهای است که رویکردهای درمانی را در ۳ سطح "جسم، ذهن، روان" در قالب فعالیت هدفمند و معنادار ارائه میدهد. یعنی درمان بهوسیله کار و فعالیت!
درمان مشکلات حرکتی، تعادلی و جسمانی از طریق فعالیتهای هدفمند
بهبود عملکردهای شناختی، درکی و ذهنی از طریق تمرینات ویژه
ارتقای سلامت روانی و عاطفی از طریق فعالیتهای معنادار
کودکانی که در زمینه جسم به خدمات کاردرمانی نیاز دارند شامل اختلالاتی از جمله فلج مغزی، دیستروفی عضلانی، سندروم داون، مشکلات تاخیری تعادلی، عوارض ناشی از تشنج، تاخیرهای حرکتی، اختلالات و بیماریهای عصبی عضلانی، اصلاح الگوی حرکتی نادرست، عوارض حرکتی در اثر بیماریهای متابولیک، دررفتگی مادرزادی ران، هیپوتونی، تورتیکولی(کجی مادرزادی گردن) و... میشوند.
در بخش کودکان به علت گستردگی اختلالات ذهنی شاخه ذهن یا mental نیز به عنوان زیر مجموعهای از شاخه روان به صورت جداگانه مورد بررسی قرار میگیرد.
اما ممکن است به هر دو حیطهی ذهن و جسم به طور همزمان پرداخته شود به عنوان مثال کودکان فلج مغزی که دچار اختلال در راه رفتن هستند مشکلات ذهنی را نیز به همراه دارند که لازم است مدنظر قرار گرفته شود.
کاردرمانی به افراد کمک میکند تا با وجود محدودیتها و چالشها، بتوانند در فعالیتهای روزمره زندگی مستقلتر بوده و کیفیت زندگی خود را بهبود بخشند. این رشته با رویکردی جامع به تمام ابعاد وجود انسان مینگرد و درمان را از طریق مشارکت در فعالیتهای معنادار زندگی محقق میسازد.
